En toen......... ging het licht uit.

Donderdag 18 uur was het zover, Lake Louisa State Park, geen uitvluchten of excuses meer het moest gaan gebeuren. Ik had al beslist het zwemmen over te slaan en alleen te fietsen en te lopen. Ik had gerust het zwemmen kunnen meedoen. Gezien de droogte van de laatste maanden is het waterpeil zeer laag en is het meer een "wade through the water" gedeelte, slechts de laatste meters voor het keerpunt (een opblaasbare alligator) is het diep genoeg om deftig te zwemmen.

Dus dan maar de fiets op voor de aangekondigde 7 mijl, ik heb het geweten. Heb steeds heimelijk gelachen toen mijn familie- en kennis-triathleten verbaasd verkondigden dat Florida helemaal niet zo plat is als ze dachten. Gestart tussen de echte deelnemers werd ik stuk voor stuk ingehaald door mannen van mijn leeftijd, dat vond ik niet zo erg, maar toen ook de gewichtige dames mij begonnen in te halen voelde ik mij toch maar heeeeeel kleintjes.

Toen ik terug aan de auto kwam om aan het tweede luik van mijn uitdaging te beginnen ging zowaar ineens het licht uit en was het gedaan met de pret.

Ik kan dus nu blozend zeggen: "ik heb gefaald". Wat niet wil zeggen dat ik opgeef, zo zit ik nu ook weer niet ineen. Ik heb mijn fietstraining herzien en doe nu rondjes op de verkaveling waar iedere keer een vergelijkbaar klimgedeelte in zit. Ik heb dus nu al twee dagen rondjes gereden, ben niet abnormaal stijf en ik kan het klimmetje al aan in een grotere versnelling.

Volgende maand is er de 2de race, ik zal nog wel een investeringske moeten doen in een goei zwem/fietsbroek maar dat kan er wel vanaf. Tussen al die andere would be triathleten ziet mijn uitrusting er maar schamel uit maar dat is niet erg, ik doe het in de eerste plaats om gezond te blijven zodat ik nog lang kan genieten van Florida maar vooral van ons eerste ukkie dat op komst is.

Tot volgende keer.

Ik hang aan de wall of fame (bij weightwatchers)

Het is even geleden dat ik nog eens een blogske gepleegd heb maar dat heeft zo zijn redenen. Ik zoek helemaal geen excuses maar wil toch even wat meer uitleg geven. Eerst en vooral is er het werk waar het seizoen van de "Snowbirds" er bijna opzit maar waar het de voorbije weken hectic was. Ten tweede hebben we er sedert enige tijd een paar nieuwe vrienden bij waar we nogal veel mee optrekken om samen nieuwe plekjes in Florida te ontdekken.

Dat wil echter niet zeggen dat ik mijn sportieve prestaties heb opgegeven. Afhankelijk van mijn uurrooster ga ik vroeg in de morgen of in de late namiddag voor een snelle wandeling of een fikse biketocht. De rest van de dag is het veel te heet, dan neem ik een frisse plons in het zwembad.

Gezien het weer van de voorbije weken heb ik niet echt kans gehad om afstand te zwemmen in open water dus zal ik mij vanavond beperken tot het fiets en run gedeelte van de sprinttriathlon in Lake Louisa State Park. Ik weet dat ik tekortkom in mijn ambities maar iets is beter dan niets, dus...

Wat betreft de wall of fame, ik heb mijn naam deze morgen bij op de poster van de 5 percenters mogen schrijven wat wil zeggen dat ik de "EERSTE" 5% van mijn begingewicht kwijt ben. HOERA!!!!!, 13.8 pond kwijt, nog 37.2 te gaan.

In de eerstvolgende dagen de uitslag van mijn esbattement deze avond.

Trainingsobstakels

Voor wie het niet moest weten, het heeft hier in Florida de laatste dagen GEVROZEN. Ge kunt U dat niet indenken, dat is hier groot nieuws, het mankeert er alleen nog maar aan dat het zou sneeuwen. De kledingwinkels doen gouden zaken, iedereen moet opeens een dikke jas, anorak of sweater hebben om te kunnen overleven. Ge ziet mensen dik ingeduffeld in hun auto zitten, die hebben blijkbaar niet door dat de A/C ook warme lucht kan blazen in geval van grote kou. Wij hebben nog altijd een beetje belgisch gevoel in ons lijf waarschijnlijk want wij hebben niet zoveel last van de kou, alhoewel.

In ieder geval heeft dit een impact op mijn trainingsschema (amaai wat een moeilijk en geleerd woord, hihi). Gezien mijn ervaring met een fameuze longontsteking 2 jaar geleden ben ik er niet zo scheutig op om nog eens een paar weken buiten strijd te zijn en een hoop tijd te spenderen in dokters- of hospitaalwachtzalen. Gelukkig hebben we in ons clubhuis een tredmill, (ik voel me soms net een hamster op dat ding) en kan ik daar dus mijn 1.5 mile "wandelloping" op kwijt. Binnen een paar dagen is het weer terug rond de 30 graden dan kan ik dus 's morgens of 's avonds terug een fietstoerke gaan doen.

Ben deze week toch weer een pondje kwijtgeraakt, dat brengt het totaal op 7,6 pond, ik zal toch wat meer inspanning moeten doen om binnen 5 maanden aan de -50 te geraken maar ik geef niet op zeker nu ik weet dat ons Danni ook aan 't weightwatcheren is en zij ocharme maar 20 puntjes per dag mag hebben. Dat is de helft van mijn quotum.

Tot volgende week.

Week 2: Ondanks grote verleiding toch 1 pondje kwijt.

Gisteravond was het weer weightwatchersmeeting en ik ging met een klein hartje op de weegschaal staan. Blijkbaar heeft het hele puntensysteem van de "watchers" toch wel belang want ik heb de voorbije week een paar keer gezondigd en wordt daar genadeloos voor afgestraft

Tijdens de eerste week had ik er netjes voor gezorgd alle dagen mijn 40 punten op te gebruiken, de voorbije week heb ik dat niet gedaan en alhoewel ik geen enkele keer boven mijn quotum ben gegaan ben ik maar 1 pond afgevallen. Tijd dus om mijn leven te beteren, mijn iPhone geeft mij om de 2 uur signaal dat ik iets moet eten en vooral drinken. Kleine hoeveelheden dus zodanig dat mijn maag in beweging blijft en ik geen hongergevoel krijg. Ben eens curieus hoe dat gaat aflopen.

De voorbije dagen heeft ook hier koning winter toegeslagen, uiteraard niet zoals bij jullie in Belgie maar toch, het heeft hier de voorbije 3 nachten gevroren (-4) en de volgende nacht is het weer van dat. Tijdens de dag loopt de temperatuur dan natuurlijk weer op maar gezien mijn ervaring met een ferme longontsteking 2 jaar geleden bij ons bezoek aan Belgie ben ik liever voorzichtig. De voorbije dagen ben ik dus maar naar het clubhuis gegaan om daar op de tredmill te gaan wandelen. Het stuk te voet van ons huis naar het clubhuis is 0,35 mijl dus dat op en af plus minstens 1 mijl op de molen moeten goed zijn om stilaan de afstand te kunnen lopen in plaats van nu te wandelen tegen een snelheid van 3.8 mph. Ik probeer afwisselend 2 minuten te wandelen en 1 minuut te lopen. Ik schreef dus wel PROBEER!!

Vanaf zondag wordt het terug Florida weer dus dan komt het veloke uit de garage, ik ben van plan om donderdag naar lake Louisa te gaan om het parcours eens te fietsen en afhankelijk van het gevoel aansluitend 1.5 mijl te wandelen. Als dat niet gaat is er niks verloren, lake Louisa gaat niet lopen en zo ver is het niet van ons huis.

Dus keep on going and see you in Lake P.. ,nee eerst nog naar Lake Louisa, hihi.
Tot volgende week voor het vervolg.

Week 1: Applaus en tromgeroffel.

Ik ben nu een week onderweg in mijn commitment en heb net de weightwatchersmeeting achter de rug. Eigenlijk moet ik schrijven "-viering" want mijn eerste week bracht meteen een eerste achievement; de spits is er af, ik ben de voorbije week 5.6 pond (2.5kg) afgevallen. Nog maar 44.4 pond te gaan dus, hihi.

Toch wel een fijn gevoel dat je met een beetje discipline lekkere dingen kan eten en toch ook gewicht kan verliezen. Er moet natuurlijk bij gezegd worden dat ook de lichameijke inspanningen meetellen om dit resultaat te behalen.

Wat heb ik zoal gedaan ter voorbereiding van het 2de luik van mijn nieuwjaarsresolutie?
-3 dagen gaan wandelen, 2 mijl per dag, ik probeer meer stukjes te lopen maar moet toegeven dat dat nog niet echt wil vlotten, hier is nog werk aan de winkel, met het huidige koufront is het niet gemakkelijk de spieren warm te krijgen. Ik blijf echter overtuigd dat het gaat lukken in april.
-2 dagen een ferme toer gaan fietsen, hier minder problemen, ik haal vlot een gemiddelde van 20km/u dus dat kan alleen maar beter.
-0 keren gezwommen, zoals gezegd hebben we te maken met een koufront, temp iets boven de 10 graden en 's nachts tegen het vriespunt, (ocharme de appelsienekes) wat uitzonderlijk lang duurt, iets wat we in de Sunshine State niet gewend zijn.

Als beloning voor de eerste 5 pond krijg ik Wings & Beer, mijn volgende target is de 10 pond en die ga ik lekker vieren met een goeie ribeye in Longhorn Steakhouse. (foto volgt binnenkort)

Verder valt er deze week niet veel meer te vertellen dus come and read next week....
Tot dan.

Day One of the biggest loser adventure

Voor het eerst een vergadering van Weightwatchers bijgewoond. Eerst even op de weegschaal om startgewicht te bepalen, ik zeg lekker niet hoeveel, jullie moeten genoegen nemen met mijn doel om 50 pond af te vallen. Daarna een hoop informatie over gezonde eetgewoonten, hoe punten te berekenen, hoe te berekenen hoeveel punten je per dag mag hebben... Tussendoor hoeratjes voor mede-watchers die een mijlpaal in hun afvallingsproces hebben bereikt. Rondje omtrent de problemen die iedereen tegenkomt op zijn/haar weg naar het streefgewicht en de vergadering zit er op.

Ik mag per dag 40 punten opgebruiken en moet zo dicht mogelijk bij die 40 blijven omdat anders mijn lijf gaat denken dat ik in hongerstaking ben en reserves gaat opslaan. Per week mag ik 35 extra punten opsouperen als ik het nodig vind, ik ga er van uit dat ik die links kan laten liggen.

Dat wat betreft het afvalproces, op sportief gebied voel ik wel degelijk vooruitgang, ik begin vlotter te lopen, daar bedoel ik mee dat ik stukjes van een 30-40 meter loop zonder het risico te lopen plat op mijn bek te gaan en zonder dat de omstaanders plat op hun buik gaan van het lachen met mijn "loop"stijl. Ongeveer 1.5 mijl afgelegd met steeds meer loopblokjes, het voelt goed en Rome en Parijs werden ook niet op 1 dag gebouwd, dus....

Morgen is het weer tijd voor een goede fietstoer: heb een gelkussen gekocht voor mijn zadel in de hoop dat mijn kaken het wat langer uithouden zonder te gaan verkrampen. Een toerke is iets meer dan 10 mijl, dat is dus de afstand van de wedstijden.

Binnenkort als het water wat opgewarmd is komt zwemtraining er bij, ben eens curieus want ik ben eigenlijk niet zo'n goed zwemmer, ik combineer allerlei stijlen en geraak vooruit maar 400 meter is niet niks, das ongeveer 55 lengtes in ons zwembad, mijn training ga ik doen in het zwembad van Summerbay Resort, dat is een 5-tal minuutjes van huis.

In de hoop dat iemand deze blogs leest houd ik me voor iedere week een nieuw hoofdstukje neer te tokkelen en iedere maand een foto te publiceren telkens met hopelijk een beetje minder buik.
Bovenaan alvast de eerste.

Tot volgende week.

Op de vooravond van "the biggest loser attempt"

Het is woensdagavond 7 januari , de vooravond van de start van "my New Years resolution". Ik ga morgen voor de eerste keer naar een weightwatchers meeting in Clermont. Sedert onze verhuis naar Florida ben ik stilaan een aantal pondjes bijgekomen en die wil ik nu terug kwijt samen met een aantal binnengesmokkelde Belgische kilotjes.

Doel 1 is op 6 maanden tijd 50 pond af te vallen.

Om dit doel te bereiken ga ik dus bij de weightwatchers op bezoek en heb ik een "workout schedule"opgesteld. Ik ben al een tijdje geleden begonnen met op regelmatige basis te wandelen en te fietsen, ik hoop binnen korte tijd van stappen over te kunnen schakelen naar lopen. (Voorlopig is dat een 100-tal stappen huppelen) Van zodra het weer het toelaat voeg ik daar nog zwemmen aan toe.

Doel 2 is vanaf april deel te nemen aan de maandelijkse "Sprint Triathlon" in Clermont. (400m swim, 10 miles bike en 1.5 miles run)

Motivatie voor deze onderneming is uiteraard zoon nr 1 die in Lake Placid gaat trachten te kwalificeren voor de moeder der triathlons: Iron man Hawai, dit wordt mijn manier om hem te steunen in zijn opzet en zelf verder gezond door het leven te gaan.