En toen......... ging het licht uit.

Donderdag 18 uur was het zover, Lake Louisa State Park, geen uitvluchten of excuses meer het moest gaan gebeuren. Ik had al beslist het zwemmen over te slaan en alleen te fietsen en te lopen. Ik had gerust het zwemmen kunnen meedoen. Gezien de droogte van de laatste maanden is het waterpeil zeer laag en is het meer een "wade through the water" gedeelte, slechts de laatste meters voor het keerpunt (een opblaasbare alligator) is het diep genoeg om deftig te zwemmen.

Dus dan maar de fiets op voor de aangekondigde 7 mijl, ik heb het geweten. Heb steeds heimelijk gelachen toen mijn familie- en kennis-triathleten verbaasd verkondigden dat Florida helemaal niet zo plat is als ze dachten. Gestart tussen de echte deelnemers werd ik stuk voor stuk ingehaald door mannen van mijn leeftijd, dat vond ik niet zo erg, maar toen ook de gewichtige dames mij begonnen in te halen voelde ik mij toch maar heeeeeel kleintjes.

Toen ik terug aan de auto kwam om aan het tweede luik van mijn uitdaging te beginnen ging zowaar ineens het licht uit en was het gedaan met de pret.

Ik kan dus nu blozend zeggen: "ik heb gefaald". Wat niet wil zeggen dat ik opgeef, zo zit ik nu ook weer niet ineen. Ik heb mijn fietstraining herzien en doe nu rondjes op de verkaveling waar iedere keer een vergelijkbaar klimgedeelte in zit. Ik heb dus nu al twee dagen rondjes gereden, ben niet abnormaal stijf en ik kan het klimmetje al aan in een grotere versnelling.

Volgende maand is er de 2de race, ik zal nog wel een investeringske moeten doen in een goei zwem/fietsbroek maar dat kan er wel vanaf. Tussen al die andere would be triathleten ziet mijn uitrusting er maar schamel uit maar dat is niet erg, ik doe het in de eerste plaats om gezond te blijven zodat ik nog lang kan genieten van Florida maar vooral van ons eerste ukkie dat op komst is.

Tot volgende keer.

Ik hang aan de wall of fame (bij weightwatchers)

Het is even geleden dat ik nog eens een blogske gepleegd heb maar dat heeft zo zijn redenen. Ik zoek helemaal geen excuses maar wil toch even wat meer uitleg geven. Eerst en vooral is er het werk waar het seizoen van de "Snowbirds" er bijna opzit maar waar het de voorbije weken hectic was. Ten tweede hebben we er sedert enige tijd een paar nieuwe vrienden bij waar we nogal veel mee optrekken om samen nieuwe plekjes in Florida te ontdekken.

Dat wil echter niet zeggen dat ik mijn sportieve prestaties heb opgegeven. Afhankelijk van mijn uurrooster ga ik vroeg in de morgen of in de late namiddag voor een snelle wandeling of een fikse biketocht. De rest van de dag is het veel te heet, dan neem ik een frisse plons in het zwembad.

Gezien het weer van de voorbije weken heb ik niet echt kans gehad om afstand te zwemmen in open water dus zal ik mij vanavond beperken tot het fiets en run gedeelte van de sprinttriathlon in Lake Louisa State Park. Ik weet dat ik tekortkom in mijn ambities maar iets is beter dan niets, dus...

Wat betreft de wall of fame, ik heb mijn naam deze morgen bij op de poster van de 5 percenters mogen schrijven wat wil zeggen dat ik de "EERSTE" 5% van mijn begingewicht kwijt ben. HOERA!!!!!, 13.8 pond kwijt, nog 37.2 te gaan.

In de eerstvolgende dagen de uitslag van mijn esbattement deze avond.